Styczeń 13, 2011

Zgromadzenie Narodowe

Autor beata

Zgromadzenie Narodowe

Zgromadzenie jest organem konstytucyjnym składającym się z posłów i senatorów obradujących wspólnie, chociaż nie wszystkie wspólne posiedzenia zwoływane w innych przypadkach są Zgromadzeniem.

Obraduje pod przewodnictwem Marszałka Sejmu lub Marszałka Senatu. Kompetencje przyznała mu Konstytucja, są one ograniczone do kwestii związanych z Prezydentem.

Przyjmuje przysięgę od nowego Prezydenta, większością głosów może stwierdzić jego trwałą niezdolność do sprawowania urzędu ze względu na stan zdrowia lub może postawić go przed Trybunałem Stanu (w tym czasie urząd prezydencki zostaje zawieszony), jest odbiorcą orędzia prezydenckiego bez możliwości debaty nad nim.

W 20-leciu międzywojennym Konstytucja marcowa po raz pierwszy powołała Zgromadzenie Narodowe. Wybierało prezydenta bezwzględną większością głosów i przyjmowało od niego przysięgę. Co 25 lat miało poddawać rewizji obowiązującą Konstytucję.

Konstytucja kwietniowa uchwalona w 1935 r. zniosła tą instytucję, umacniając władzę wykonawczą (głównie prezydenta) kosztem parlamentu.

Ponownie zostało wprowadzone do polskiego systemu politycznego w 1989 r., po czym 19 lipca dokonało wyboru jedynego prezydenta PRL, urzędu utworzonego jako rezultat obrad Okrągłego Stołu. Jedynym zgłoszonym kandydatem był Wojciech Jaruzelski, wybrany prezydentem. W głosowaniu wzięło udział 544 posłów i senatorów, z czego 270 głosowało za, 233 przeciw. Kandydatura była wynikiem porozumienia oddającej władzę PZPR z opozycją demokratyczną. W zamian za to premierem został kandydat opozycji

Obecnie obrady zwołuje Marszałek Sejmu na drodze postanowienia, przewodniczy im, a w razie jego nieobecności funkcję sprawuje Marszałek Senatu.

Posłowie i senatorowie są sobie równi podczas obrad, nie ma określonego harmonogramu posiedzeń, jednak Zgromadzenie działa na podstawie określonego przez siebie regulaminu.

Zwoływane jest jedynie do wypełnienia funkcji, określonej w Konstytucji, czyli odebrania przysięgi od nowo wybranego Prezydenta, orzeczenia jego niezdolności do sprawowania urzędu, oskarżenia przed Trybunałem Stanu, wysłuchanie orędzia oraz uchwalenia regulaminu Zgromadzenia Narodowego.

W latach 1992-1997, posiadało także uprawnienia dotyczące uchwalania Konstytucji.

Tematy

Politycy

Każdy, kto znalazł się w parlamencie, pewnie bez wahania nazwałby się politykiem. Właściwe to nawet zgodne z prawdą. Chociaż jako zwykli śmiertelnicy politykiem nazwalibyśmy ludzi, których dobrze znamy z mediów, którzy się często udzielają publicznie, takich, których potrafimy przypisać do konkretnej opcji politycznej. Czy to dobra definicja? Raczej nie do końca. W końcu z politykami też mamy do czynienia w swoim własnym miejscu zamieszkania i nie dzieje się to wyłącznie okazjonalnie, gdy prowadzone są kampanie wyborcze. Nasi radni gminni czy dzielnicowi, którzy pochodzą z naszego wyboru, to też politycy. Ich przynależność partyjna jest niedookreślona, tylko czasami oficjalnie reprezentują jakąś konkretną opcję polityczną. Częściej zajmują się po prostu sprawami lokalnymi. Pewnie dlatego, że są tak dalecy od wrzawy parlamentu w Warszawie czy rządu, tak trudno nam przypisać ich do roli polityków. Jednak wystarczy się przyjrzeć ich działaniu, na pewno znajdą się jakieś punkty styczne, najprawdopodobniej będzie ich więcej, niż byśmy chcieli.

Archiwum

Wyniki wyborów

Niektórych przyprawiają o ogromną radość, innych o smutek. W wyborach, jak w każdej rywalizacji są wygrani i przegrani. To dotyczy ludzi w sztabach poszczególnych kandydatów, całych partii politycznych, jak również zwykłych wyborców, którzy mimo, że dalecy od prawdziwej, żywej polityki, też swoje przekonania mają. Nawet jeśli kandydat, na którego głosowaliśmy nie wygrał wyborów, nasz głos nie jest stracony. I tak został zaliczony na konto naszego faworyta. Tylko, co z tego, skoro ten i tak nie wygrał? Teraz być może jeszcze nie, ale może w kolejnych wyborach uda mu się osiągnąć sukces. Poza tym, jeśli jako wyborcy przegraliśmy wybory, zawsze powinien nas pocieszać fakt, że teraz możemy patrzeć władzy na ręce. Paradoksalnie możemy też trochę ponarzekać, jesteśmy do tego uprawnieni. Spełniliśmy nasz obywatelski obowiązek, ale nasz kandydat niestety nie zwyciężył. Być może to właśnie z tego powodu w tym kraju jest tak źle. Jeśli tylko jesteśmy głęboko przekonani, że faktycznie tak jest, możemy swoje tezy głosić, ale tylko wówczas, gdy faktycznie byliśmy na wyborach.